Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14014 K.2015/3247

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/06/2012 gün ve 2008/679-2012/316 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/03/2014 gün ve 2012/16353-2014/5603 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bir aracı firma vasıtasıyla dökme amonyum sulfat alım satımı konusunda anlaşmaya varıldığını, bu nedenle davacı tarafından ...

A.Ş.bünyesinde akreditif açıldığını, sigorta işlemleri için yükleme emrinin yükleme gününde bankaya ve alıcıya bildirilmesinin zorunlu tutulduğunu, bu zorunlu kurala rağmen satıcının davaya konu ürünün yola çıktığına dair bankaya ve davacıya bir bildirimde bulunmadığını, mal yoldayken gönderildiği haberini alan müvekkilinin sigortalama talebinin sigorta firmasınca reddedildiğini, Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/1962 D.İş sayılı dosyasında yapılan tespitte ürünün davacı lisans standartlarına, ülkemiz koşullarına ve sözleşme hükümlerine uygun olmadığının ortaya çıktığını, bu gübrenin ülkeye sokulmasının olanaksız olduğunu,

ithal edilecek amonyum sülfat ürününde azot bileşiminin minimum % 21 olması gerektiğini, tolerans oranının % 0,3 olduğunu, taraflar arasında imzalanan sözleşme ile gönderilecek malın azot oranının % 21 olacağının karşı tarafça taahhüt edildiğini, gönderilen ürünün sözleşmedeki nitelikleri taşımadığını ileri sürerek, sözleşmenin ve akreditifin iptali ile borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında davada sözü edilen 28.8.2008 tarih ve 601/23776 no'lu sözleşme ile dökme amonyum sülfat (gübre) alım satımı konusunda anlaşmaya varıldığını, üründeki azot oranının minimum % 21 olacağını, malın 3.10.2008 tarihinde yükleme limanı Nikolev-Ukrayna'dan gemiye yüklendiğini, malın kalite kontrolünün yetkililerce yapıldığını, buna göre malın azot değerinin % 21 olduğunu, alıcının kötü niyetli olduğunu bildirerek,

davanın reddini savunmuş, karşılık davasında ise malın teslim yeri olan Antalya'ya Kadir Kaptan 7 isimli geminin 14.10.2008 tarihinde geldiğini, yaşanan bu çekişme nedeniyle malın boşaltılamadığını, her beklenen gün için demuraj ücreti işlediğini, denizde bekleyen yükün de tehlike içinde olduğunu, yükün bir an önce boşaltılması gerektiğini ileri sürerek, gider, demuraj, boşaltma, nakliye vergi, harç ve depo kira giderlerinden oluşan 10.000,00 TL maddi zararın davacıdan en yüksek mevduat faizi ile tahsilini istemiş, 04.02.2009 havale tarihli ıslah dilekçesi ile toplam talebini 356.400,00 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı-karşı davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı-karşı davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.