Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14032 K.2015/3394

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/10/2012 gün ve 2012/66-2012/209 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.05.2014 gün ve 2013/1770 - 2014/8758 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin okul öncesi olarak adlandırılan dönemde çocukların gelişimlerine katkıda bulunmak adına eğitim veren bir anaokulu/kreş olup, bu alanda verdiği hizmeti adına tescilli bulunan “...” ve “...” markaları altında sunduğunu, davalı Vakıf tarafından müvekkilin tescil markaları kapsamında yer alan özellikle “okul öncesi eğitim hizmetleri” üzerinde açıkça “...” markasının dikkat çeken unsur olarak kullanıldığını, davalı yaptığı tanıtımlarda müvekkiline ait olan tescilli “İlkadım” markasını müvekkilinin 38 yıldır hizmet verdiği okul öncesi eğitim sektöründe kullandığını,

davalı tarafından müvekkilinin muvafakati olmaksızın gerçekleştirilen bu kullanımların açıkça müvekkilinin tescilli marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının müvekkili adına tescilli “İlk adım” markalarını birebir aynı hizmetlerde kullanmak suretiyle yarattığı tecavüz eylemlerinin tespitini ve men'ini, marka hakkına tecavüz yaratmak suretiyle doğan manevi zarara ilişkin olarak 30.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini ve mahkeme kararının ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin herhangi bir ticari gaye gütmeden sosyal sorumluluk projelerini hayata geçirdiğini, eğitim vermekten ziyade malzeme ve sınıf donanımı sağladığını, davacının marka haklarını ihlal etmediğini, müvekkilinin sosyal sorumluluk projesi kapsamında herhangi bir eğitim hizmeti vermeyip, “İlk adım” ibaresini davacının tescili kapsamında bulunmayan “organizasyon ve idare hizmetleri” için kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.