KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/14125 E., 2015/1758 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/05/2013 gün ve 2012/258-2013/108 sayılı kararı bozan Daire’nin 31/03/2014 gün ve 2013/14577-2014/6187 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin 1995 yılından beri “...” adıyla otel işletmeciliği yaptığını, müvekkili ...'ın 28.02.2006 tarihinde “...” ibareli markasına ilişkin 39 ve 43. sınıf hizmetler yönünden tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun davalı firmanın itirazı nedeniyle reddedildiğini, müvekkillerinin kesintisiz kullanım nedeniyle marka üzerinde önceye dayalı üstün hakkının bulunduğunu, davalı firmanın 15.08.2006 tarihinde 41, 43, ve 44. sınıf hizmetler yönünden “....” ibareli 2006/39628 sayılı markayı, 05.02.2010 tarihinde ise 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43,
44 ve 45. sınıf hizmetler yönünden “...” ibareli 2010/7309 sayılı markayı adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, müvekkilinin önceye dayalı kullanım hakkı nedeniyle 39 ve 43. sınıflar yönünden davalı markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini, bu istemlerin kabul edilmemesi halinde müvekkilinin gerçekleştirdiği ticari faaliyetlerinde “...” ibaresini kullanmasının davalının marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet yaratmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/14125, K. 2015/1758, 12 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama