Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14136 K.2015/1339

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2013 gün ve 2013/176-2013/360 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/04/2014 gün ve 2014/358-2014/7935 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... ... Eyalet Mahkemesi'nin 7 O 431/07 numaralı ve 14.09.2009 tarihli kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tenfiz şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu yabancı mahkeme ilamın onaylı aslı ve Türkçe onaylı tercümesinin sunulduğu, kararın 18.06.2010 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, .... ile Türkiye Cumhuriyeti arasında karşılıklık ilkesinin bulunduğu, ...

Eyalet Mahkemesi'nce davalının gıyabında karar verilmiş ise de usulüne uygun tebligat yapıldığı, davalı tarafın duruşmaya katılmadığı gibi kendilerine de temsil ettirmediği, Türk mevzuatına uygun olarak davalı tarafın yokluğunda karar verildiğinin anlaşıldığı, taraflar arasındaki ilişkinin ticari nitelikte sayılamayacağı, davacının tacir olmadığı, tenfiz koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, ... ....

Eyalet Mahkemesi'nin 7 10 431/07 sayılı ilamının tenfizine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29.04.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.