Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14350 K.2015/2448

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/06/2013 gün ve 2010/63-2013/253 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/05/2014 gün ve 2014/3211-2014/7184 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette yetkili müdür olarak çalışmaya başladığını, davalı şirket ortaklarının şirketin ihtiyacı için müvekkilinden kısa süre sonra geri ödenmek üzere borç para istediğini, müvekkilinin de parayı davalı şirket hesabına gönderdiğini ancak, müvekkiline aradan geçen zaman zarfında borç olarak verdiği meblağın geri ödememesinin yapılmadığı gibi müvekkilinin işten de çıkartıldığını ileri sürerek, müvekkili tarafından borç olarak verilen ve geri ödenmeyen 56.130 TL'nin 6.3.2009 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.