Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14371 K.2015/1174

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 tarih ve 2012/51-2014/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı idare ile .... arasında müvekkilinin hisselerinin devri konusunda 31.01.2002 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 9. maddesinde devirden önceki döneme ait borçlardan davalının sorumlu olacağının düzenlendiğini, hisse devrinden önce tasarruf tedbirleri nedeniyle kadrolu işçi alımına izin verilmediğini, işçi ihtiyacının taşeron firmalar aracılığı ile karşılandığını, 821 işçinin kadrolu işçilerle aynı işi yaptıklarını, muvazaalı olarak çalıştırıldıklarını belirterek toplu iş sözleşmesi ücret farkları, bu sözleşme ile tespit edilen ücretler üzerinden kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti,

fazla mesai alacağı konusunda davalar açtıklarını, hüküm altına alınan miktarların davacı tarafından ödendiğini, anılan bu kapsamda 58.607.800,19 TL istediklerini, ayrıca sözleşmenin 7/2. maddesi uyarınca taşeron firma işçilerinden bir kısmının kadroya alındığını, bunların emekli olması sonrası kıdem tazminatlarını ödendiğini, davalı idareden devir öncesi miktara ilişkin olarak 4.344.488,30 TL talep ettiklerini, yine emekli olan işçilere 506 sayılı SSK Kanunu'nun ek 24. maddesine göre ödedikleri sosyal yardım zammı nedeniyle 2.496.327,13 TL alacakları olduğunu ileri sürerek,

65.448.615,62 TL'nin her bir ödeme kalemi için temerrüt tarihlerinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşeron işçilerin devir öncesi alacaklarının talep edilemeyeceğini, idarece borcun üstlenilmesi gereken personel statüsünde bulunmadıklarını, sosyal yardım zammı ödemesinin yürürlükten kaldırıldığını, avans faizi talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının hisse devir sözleşmesinin 9/4 ve 11. maddeleri uyarınca ödediği bedelleri talep edebileceği, alacak miktarının 45.807.777,18 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, anılan miktarın dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davacı taraf aralarındaki sözleşme uyarınca devir öncesi borçlardan davalının sorumlu olduğunu, 821 taşeron işçinin kadrolu işçilerle aynı işi yaptıklarını belirterek, toplu iş sözleşmesi ücret farkı, kıdem, ihbar, yıllık izin ve fazla mesai ücreti adı altında 58.607.800,19 TL; ayrıca daha önce taşeron işçi olup ta emekliye ayrılanlara 4.344.488,30 TL kıdem tazminatı; yine emekli olan işçilere 506 Sayılı SSK Kanunu'nun ek 24. maddesine göre 2.496.327,13 TL sosyal yardım zammı ödediklerini ileri sürerek, toplam 65.448.615,62 TL'nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda birinci alacak kalemine ilişkin olarak dava kısmen kabul edilerek 45.807.777,18 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Oysa, bilirkişiler dava konusu olaya ilişkin olarak uzman olmadıkları gibi, davacının 4.344.488,30 TL kıdem tazminatı ve 2.496.327,13 TL sosyal yardım zammına ilişkin olarak, kök raporda davacının talebinin yerinde olduğu belirtilmiş, ek raporda ise bu görüşten dönülerek davacının kadroya alınan taşeron işçilere kıdem tazminatı ödemesi ile sosyal yardım zamlarının davalıdan talep edilemeyeceği belirtilmek suretiyle raporlar arasında çelişki yaratılmıştır.

Bu itibarla, mahkemece içinde şirketler ve özelleştirme uygulamaları konusunda uzman öğretim üyelerinin bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınarak, tarafların iddia, savunma ve bilirkişi raporuna karşı ciddi itirazları üzerinde durularak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. Çelişkiler giderilmeden hüküm kurulmuştur. 2-Bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.