KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/14374 E., 2015/2097 K.·Mahkemesi : Fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2015
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2013 gün ve 2006/701-2013/122 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/04/2014 gün ve 2013/15274-2014/7495 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ev eşyası, mobilya ve tekstil üretim ve pazarlaması ile iştigal ettiğini, belirtilen eşyaların satıldığı mağazalarda “...” markasını kullandığını, “....” kelimesinin müvekkili şirketin ortaklarının soyadı olduğunu, davalı adına tescilli “...” unsurlu markaların bulunduğunu, davalının 35. sınıf kapsamında faaliyetinin bulunmadığı gibi, daha eski kullanımı sebebiyle müvekkilinin marka üzerinde hak sahibi olduğunu ileri sürerek, asıl davada davalı adına tescilli 2001/03638 ve 2001/24201 sayılı “....” esas unsurlu markaların 35. sınıf yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini ve hükmün ilanını; birleşen davada ise davalı adına tescilli .... numaralı “...” esas unsurlu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/14374, K. 2015/2097, 17 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama