KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/14511 E., 2015/3256 K.·Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2015
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/03/2013 gün ve 2012/136-2013/49 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/03/2014 gün ve 2013/16822-2014/5841 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan almış olduğu konut kredisi ile aldığı taşınmazının Van ilinde 2011 yılında meydana gelen deprem nedeniyle hasarlandığını, davalı banka ile kredi sözleşmesi, imzalanırken konut üzerinde davalı banka lehine ipotek tesisi edildiğini,
davalı banka tarafından Zorunlu Deprem Sigortası yaptırılıp bu hususun ipotekli taşınmazın tapusuna davalı banka tarafından şerh verildiğini ve kredi borcunun bitimine kadar anılan sigortanın her yıl davalı banka tarafından yaptırılıp sigorta primlerinin kredi taksitlerine yansıtılacağının kararlaştırılacağını ancak daha sonra konutun Zorunlu Deprem Sigortası'nın yapılmadığını öğrendiklerini, kredi sözleşmesinin 16. maddesine göre de davalı bankanın anılan sigortayı yaptırmak zorunda olduğunu,
davalı bankanın eylemi nedeniyle uğradığı hasarın tazmin edilmediğini ileri sürerek şimdilik 65.392,18 TL maddi tazminatın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/14511, K. 2015/3256, 10 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama