KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/14789 E., 2015/3195 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2015
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.06.2014 tarih ve 2013/353 - 2014/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davaci, asıl ve birleşen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi ve İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilerek kesinleşen iki davada, bilirkişilerin görevlerini kötüye kullanma suçunu işlediklerini, haklarında Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu ve soruşturma yürütüldüğünü, dosyalarda kasten zimmet suçunu örtme çabasının bariz olduğunu, yargılamanın yenilenmesini ve 200.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili asıl ve birleşen davada davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, asıl ve birleşen davanın HMK'nın 375/1-f. maddesi hükmüne dayalı olarak açılan yargılamanın yenilenmesi davası olduğu, anılan yasa maddesinin “bilirkişi veya tercümanın, hükme esas alınan husus hakkında kasten gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunun sabit olması" hükmünü içerdiği, bilirkişiler hakkında yürütülen soruşturma sonucunda "Kovuşturmaya Yer Olmadığına" karar verildiği, davacının bu karara ilişkin itirazının da reddedildiği, bu durumda, HMK'nın 375/1-f maddesindeki koşulların asıl ve birleşen dava yönünden gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/14789, K. 2015/3195, 9 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama