Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14797 K.2014/16539

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2012/524-2013/323 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinden 72.000 TL'lik tarımsal kredi kullandığını, bu kredi kullanımı nedeniyle davalının 1.440,00 TL kredi kullandırma, 72,00 TL kredi kullandırma, 570,00 TL sigorta tutarı, 63,33 TL sigorta toplam komisyonu, 99,11 TL sigorta tutarı, 11,01 TL sigorta toplam komisyonu ve 129,35 TL Davsk sigorta bedeli olmak üzere toplam 2.384,80 TL haksız kesinti yaptığını, bu kesintilerden sonra da 52,17 TL hayat sigortası yenileme bedeli, 0.33 TL masraf tahsilat faizi, 0,02 TL masraf tahsilat BSMV, 300,00 TL hayat sigortası yenileme tahsilatı, 1,88 TL masraf tahsilat faizi, 0,09 TL masraf tahsilat BSMV,

0,04 faiz tahsilatı ve 43,61 TL komisyon tahsilatı adı altında toplam 398,14 TL kesinti ile birlikte müvekkilinden toplam 2.782,92 TL haksız kesinti yapıldığını, yapılan kesintilerin 4077 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile Tüketici Sözleşmelerindeki Haksız Şartlar Yönetmeliği'nin 5. ve 6. maddelerine aykırı olduğunu, sözleşmede bu kesintilerin yapılabileceği yönünde maddeler mevcut olsa bile haksız şart niteliğinde olduğunu ileri sürerek, müvekkilinden haksız olarak alınan 2.782,92 TL'nin 09.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tüketici olmadığı gibi, kullanılan tarım kredi sözleşmesinin de tüketici kredisi olmadığını, bu nedenle 4077 sayılı Yasa'nın uygulanma yeri bulunmadığını, bankaların müşterilerinden faiz dışında aldıkları ücretin, komisyonun ve masrafların nitelik ve azami sınırlarını serbestçe belirlemekte olup, krediye ilişkin bütün giderlerin müşterilere kredinin kullandırılmasından önce bildirildiğini, taraflar arasında akdedilen sözleşmede açıkça hükme bağlandığını, bu nedenle kredi komisyon ve masraflarının tahsilinin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından 72.000 TL'lik tarım kredisi çekildiği ve bunun karşılığında masraf ve sigorta kesintileri yapıldığı, alınan kredinin tarım kredisi adı altında alındığı, bu haliyle ticari bir amaç için kredi çekildiği, davacının tüketici sıfatının bulunmadığı, dolayısı ile 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirme yapılamayacağı, alınan masrafların haksız şart olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka tarafından kullandırılan tarımsal kredi nedeniyle komisyon ya da başka adlarla yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, somut uyuşmazlık yönünden taraflar arasında akdedilen kredi sözleşmesinin 7. maddesi hükmünü ve davalı bankanın benzer sözleşmelerdeki diğer müşterilerine yaptığı ihtilafsız uygulamalar ile diğer bankaların uygulamaları ve oranlarını değerlendiren, bankacılık işlemleri konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.