Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/14885 K.2014/16525

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.11.2013 tarih ve 2011/462-2012/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı bankaya verilen talimatta davalı T.. G..’in sadece .... numaralı hesaptan para çekebileceğinin bildirilmiş olmasına rağmen davalı T.. G..'in müvekkili şirketin bilgi ve onayı dışında şirketin davalı bankada mevcut diğer hesaplarından para çektiğini ileri sürerek, 2.700 USD asıl alacak, 34,00 USD ihtar tarihine kadar işlemiş faizin efektif satış kuru karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık %10 faiziyle, 9.519,38 TL asıl alacağın ihtar tarihinden itibaren işleyecek T.C.M.B. en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının 10210502 numaralı hesap için diğer davalıya verdiği para çekme yetkisinin bu hesabın devamı olan ve aynı işlemler için açılan yeni hesap ve işlemler için de vermiş olduğunun kabulü gerektiğini, davacının davalı T.. G..’in hesaplarda yaptığı tüm işlemleri bildiği halde itiraz etmemekle yapılan işlemleri zımnen onayladığını, aynı şekilde yapılan 45 işleme bir itirazın bulunmadığını, davacının 9 ay gibi uzun bir süre boyunca hesaplarının durumunu bilmediğine ilişkin iddiasının dinlenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı T.. G.., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı Banka nezdinde açtırdığı .. numaralı mevduat hesabı için kendi çalışanı olan davalı T.. G..'e para çekme yetkisini tanıdığı, sonradan bir kısım işlemlerin bu hesaptan ayrılarak yeni bir hesapta takibinin istendiği ve davacının davalı T.. G..'e yeni hesaptan para çekme yetkisi vermediği, bu durumda davalı bankanın davacı tarafından açtırılan yeni hesaptan da davalı T..

G..'e para çekme yetkisi verip vermediği hususunda davacıdan yazılı talimat isteyerek sonucuna göre işlem yapması gerekir iken bu hususun yerine getirilmeden T..

G..'e ödeme yapılmasının banka yönünden kusur teşkil ettiği, ancak parayı çekenin davacının kendi personeli olduğu, bu durumda dürüst, işine bağlı ve kendisine verilen yetkiyi suistimal etmeyen, kendi yararına kullanmayan personel seçiminin davacı üzerinde bulunduğu, personelin usulüne uygun işlem yapıp yapmadığı denetiminin davacı tarafın sorumluluğunda olduğu, davacının da %50 oranında kusurlu kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.350,00 USD ve 4.234,50 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı T. H.Bankası A.Ş. vekilinin tüm, davalı T.. G.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak mahkemece T.. G.. yönünden verilen önceki kararın kesinleştiği gerekçede belirtildiği halde anılan davalının ilk karardaki sorumluluğuna ilaveten yeni sorumluluğuna imkan verecek ve hükmün infazında tereddüte sebep olacak şekilde hükmolunan alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.