Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15079 K.2015/4383

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2013 gün ve 2011/14-2013/276 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 30/06/2014 gün ve 2014/6466-2014/12372 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, mülkiyeti müvekkili bankaya ait olan, protokol gereği işletme hakkı davalıya verilen fabrikanın, protokol hükümlerine uyulmaması nedeni ile boşaltması için ihtar çektiklerini, bu ihtara rağmen davalı şirketin borçlarını ödemediği gibi protokol gereğince taşınmazı bankaya teslim etmediğini ileri sürerek, fabrikanın üzerindeki makine, alet ve eşyalar ile birlikte müvekkili bankaya teslimine ve davalının fabrika üzerindeki haksız kullanımının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davalarda davacı vekili, dava konusu fabrikanın haksız kullanımı nedeniyle belirtilen dönemlere ilişkin haksız kullanım bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada, teslim edilen fabrika, makine ve teçhizat yönünden konusu kalmayan davanın esasına dair karar verilmesine yer olmadığına, eksik teslim edildiği anlaşılan makine ve teçhizatın davacıya teslimine, birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.