Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15144 K.2015/3891

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2013 gün ve 2012/40-2013/214 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/07/2014 gün ve 2014/4569-2014/12666 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “...”, “...l” ve “...” figüründen oluşan şekil ibare ve biçimli markaların sahibi bulunduğunu, davacı markalarının Paris Sözleşmesi ve 556 KHK kapsamında tanınmış marka olduğunu, davalının “...” ve “...+Şekil” unsurlu markaları kötüniyetli biçimde adına tescil ettirdiğini, anılan markaların müvekkili markalarıyla iltibasa sebebiyet verebileceği gibi, onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp, itibar ve ayırt edici karakterine de zarar vereceğini, müvekkili markalarıyla iltibas yaratan işareti ise işletmelerinde satışını gerçekleştirdiği ayakkabı, çanta, kemer, cüzdan ve giyim ürünleri üzerinde kullandığını,

ayrıca ... ve ... ibareli alan adlarını adına tescil ettirerek ticari faaliyetlerini internet ortamında da sürdürdüğünü ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, davalının eylemlerinin müvekkilinin marka hakkına tecavüz yarattığının tespitine, tecavüzün durdurulmasına, tecavüzün men ve ref'i ile 10.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 02.07.2014 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.