Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15193 K.2015/2000

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2014 tarih ve 2012/75-2014/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." markasının 16. sınıftaki mal ve hizmetler üzerinde tescili için ...'ye yaptığı başvurunun davalının "..." ibareli markasının 03, 05, 16, 29, 30, 32. sınıftaki mallar için tescilli olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, davalının "..." markasını tescil ettirdiği tüm sınıflarda kullanmadığını, davalının 16. sınıftaki mal ve hizmetlerle ile ilgili hiçbir ticari faaliyetinin olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli "..." markasının 556 sayılı KHK' nın 42/1-c maddesi ve KHK' nın 14 maddesi ile KHK'nın 8/3 maddesi gereğince hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkilinin "..." markasını ...'de 03, 05, 16, 29, 30, 32. sınıflardaki emtialar için tescil ettirdiğini, markasını hem yurt içi, hem de yurt dışında yaygın olarak kullandığını, markaya ayırt edici özellik kazandırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı adına tescilli "..." markasının davalı tarafından sadece 29 sınıf alt grupta yer alan yenilebilir bitkisel yağlar grubunda kullanıldığı, bunun dışında marka kullanımını gösteren yeterli belge, delil ve kullanım olmadığı gerekçesiyle "..." markasının 29 sınıf 06 alt grup yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, diğer sınıflar ve alt gruplar yönünden markanın kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, Anayasa Mahkemesi'nin 09/04/2014 günlü kararı ile 24/06/1995 günlü 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin hükümsüzlük hallerini düzenleyen 42. maddesinin birinci fıkrasının c bendinin Anayasa'nın 91. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş ise de söz konusu maddenin atıfta bulunduğu aynı kararnamenin 14. maddesi hükmü uyarınca kullanılmayan emtialar yönünden markanın iptali koşullarının mevcut olmasına ve mahkeme

kararının davaya konu markanın iptali ile sicilden terkini şeklinde anlaşılacağının tabii bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.