KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/152 E., 2014/2851 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2012 gün ve 2010/165-2012/325 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.09.2013 gün ve 2012/17389-2013/15683 sayılı kararı aleyhinde davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ...’in müvekkili şirketin kurucu ortaklarından olduğunu, davalının ortağı olduğu şirket ile rekabet edecek şekilde faaliyette bulunduğunu, şirket aleyhine asılsız iddialarda bulunarak şirketin zararına neden olduğunu ileri sürerek, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ortaklıktan çıkarılmayı gerektirir her hangi bir haksız faaliyetinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiş, birleşen davada ise, davalı şirketin 23.06.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantısına müvekkilinin davet edilmeden yokluğunda sermaye artırım kararı alındığının, amacın müvekkilinin sermaye miktarının düşürülmesi olduğunu ileri sürerek, 23.06.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan kararların iptali ile şirket idaresinin tüm ortaklara eşit olarak verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez, davalı/birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-birleşen davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/152, K. 2014/2851, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama