Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15206 K.2015/1989

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 tarih ve 2013/179-2014/202 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince temsil edilen şirketin 1995 yılında kurulmuş olup, üç ortaklı olduğunu, müvekkilinin %96 hisseyi kendi adına, geriye kalan hisselerin %2'sini eşi, %2'sini de yeğeni olan davalı adına tescil ettirdiğini, şirket müdürü ve ortağı olan davalının, şirketi basiretli bir şekilde yönetmediğini, davalının 941.000,00 TL'lik şirket aktifini zimmetine geçirdiğini, 09.08.2010 tarihinde %2'lik hissesini devretmesinin temin edilerek müdürlük görevine son verildiğini, davalının şirketten ayrılırken bir kısım belge ve kayıtları yanında götürerek bazı bilgilere ulaşılmasına engel olduğunu,

stokta bulunması gereken 620.000,00 TL tutarındaki malzeme ile kasada olması gereken 66.000,00 TL'yi teslim etmediğini, davalının şirket müdürlüğü döneminde taahhüt işlerini yaptıkları firmalardan alınan vadesi gelmemiş çekleri teslim etmediğini, ve şirketten ayrıldıktan sonra çekleri kendi hesabına tahsil ettiğini davalının şirkete teslim etmekle yükümlü olduğu, .... cirolu 25.09.2010 keşide tarihli .... - ....

Şubesi'nin .... çek .... hesap no'lu 9.971,26 TL'lik çekini şirketteki görevi sona erdikten sonra ciro ederek tedavüle çıkarttığını ve çekin ..... İcra Müdürlüğü 2010/17958 Esas sayılı dosyası üzerinden tahsili için takip başlattığını ileri sürerek, 1.796.110,87 TL toplam alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketin kurucu ortağı olduğunu, davacının müvekkiline hisse bağışı yaptığına dair beyanlarının gerçek dışı olduğunu, sorumluluk davası açılması konusunda ortaklar kurulu kararı bulunmadığını, davacının ortak sıfatıyla sorumluluk davası açma yetkisinin olmadığını, bu husustaki eksikliğin giderilmesi gerektiğini, ayrıca müvekkilinin müdürlük görevi yaptığı süre içinde ve sonrasında şirket zararına neden olacak nitelikte hiçbir işlem yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 2000 yılından itibaren 2010 yılı dahil olmak üzere tüm ticari defter kayıt ve belgelerinin ibrazı istenilmiş ise de 2000 yılına ait defterlerin boş defter durumunda olduğu, 2001 yılına ait defterlerin incelemeye sunulmadığı, 2002 yılı defter-i kebirin boş defter durumunda olduğu, 2004 ve 2005 yılı defterlerinin bulunamadığı için sunulmadığı, 2006-2007-2008 yılları defterlerinin kapanış tasdiklerinin eksik olduğu,

2009 yılı defterlerinin ise sunulmadığı tespit edildiğinden kanuni defterlerin sahibi lehine delil olamayacakları, dosyaya sunulan kayıt ve belgeler ortaklar cari hesabı üzerinde yapılan inceleme sonucunda ... adına her hangi bir borç veya alacak kaydının tespit edilemediği, 2010 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde 2009 yılı beyanı da bulunduğu için bilanço kalemlerinin incelendiği, davacı şirketin 31.12.2010 tarihli bilânçosuna göre yüksek tutarda nakit bulunduğunun tespit edildiği, davalının 09.08.2010 tarihinde şirketten ve şirket müdürlüğünden ayrıldığı,

ayrılma anında şirket mevcutlarının olmadığı kanaati oluşmuş ise de o tarih itibariyle sayım ve tespit yapılması gerektiği, yargılama sırasında önceki tarihli kayıtlar ile tespit yapılmasının mümkün olmadığı, banka kayıtları üzerinde yapılan incelemede banka hareketlerinin büyük bir kısmının muhasebeye aktarılmadığı, bankadan alınan kredilerin kredi hesabına alacak olarak kaydedilmesi gerekirken davalı hesabına kaydedildiği,

her ne kadar davalının davacı şirketin ticari defter ve belgelerinin usulüne uygun şekilde tutulmamış olmasından sorumlu olduğunun kabulü gerekir ise de davacının bilgi alma ve inceleme hakkını kullanmdığı ve ticari defter ve belgelerin düzensiz tutulmasına itiraz etmediği, davalının davacı şirketi ve ortaklarını zarara uğrattığı ve sebepsiz zenginleştiğine dair iddiaların doğruluğunu ispata yeter kanıtların bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.