Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15250 K.2015/4216

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2012 gün ve 2012/5-2012/466 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/06/2014 gün ve 2013/3932-2014/10439 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ın yöneticisi olduğu diğer davalı şirketlere dilediği an geri almak ve yüksek oranda kar almak amacıyla 126.000 DM para verdiğini, herhangi bir şekilde kar payı verilmediği gibi davalıların müvekkiline parasını da iade etmediklerini, davalıların müvekkilini kandırdıklarını, davalılarca yürütülen faaliyetlerin Alman Kanunları'na aykırı olduğunu ileri sürerek, Alman Hukuku'nun uygulanarak şimdilik 159.433,50 TL'nin temerrüt faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının davalılara yüksek kar payı veya faiz karşılığı para verdiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.