Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15287 K.2015/3914

Hasımsız olarak görülen davada Adana (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2013 gün ve 2013/92-2013/425 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/06/2014 gün ve 2014/6192-2014/11826 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin tasfiye halinde olup tasfiye memuru ... olduğunu, 30.01.2013 günü saat 12:20 civarında tasfiye memuru ... otobüs bileti almak için işyerine ait xx xxx xx plakalı araçla Adana Merkez Otogarı'na gittiğini, döndüğünde aracın kapı camının kırıldığı ve araç içerisindeki davacı şirkete ait 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ait yevmiye defteri, envanter defteri, alış ve satış faturaları, yine aynı yıllara ait tasfiye evraklarının bulunduğu çantanın çalındığını ileri sürerek 2008-2009 ve 2010 yıllarına ait yevmiye ve envanter defterleri, aynı yıllara ait tasfiye evrakları, alış ve satış faturaları ile ilgili olarak TTK'nın 82/7. maddesi gereği zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 23.06.2014 gün 2014/6192 E, 2014/11826 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.