Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15473 K.2015/567

Taraflar arasında görülen davada...... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2014 tarih ve 2012/275-2014/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı.... vekili ve diğer davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin.... adlı bilgisayar yazılımının sahibi olduğunu,........ İş Ortaklığı'na ait şantiyede .... Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen arama kararı uyarınca yapılan aramada müvekkiline ait yazılımın kullanılan bilgisayarlardan birinde yüklü ve kullanılır vaziyette olduğunun tespit edildiğini, bu eylem sonrasında davalılardan ... ve ...'in yargılanıp ceza aldığını, ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla..... 68/2 madesi uyarınca bilgisayar programının sözleşme dahilinde kullanılması halinde belirlenecek mutad bedelin 3 katı tutarında olmak üzere şimdilik 10.500,00 TL'nin haksız eylemin gerçekleştirildiği tarihten itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., kendisinin inşaat teknikeri olduğunu, davaya konu programı kullanmayı bilmediğini, programın bulunduğu bilgisayarın daha önce çalıştığı firmanın olduğunu, programı kendisinin yüklemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya konu lisanssız programın yüklü olduğu bilgisayarın.... Firması'nın kullanımında olduğunu, bu bilgisayarın başka bir firmadan taşeronluk işinden kaldığını ve program yüklü haliyle.... Firmasına geçtiğini, bu programın tarafından kullanılmadığını, firma bünyesinde de kullanımın olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu programın kullanıldığı iddia edilen bilgisayara dair sorumluluğunun bulunmadığını, davalı ... ve ...'in firma çalışanı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı... vekili, dava konusu programın bulunduğu bilgisayarın firmalarıyla ilişkisinin bulunmadığını, bu bilgisayarın müvekkilinin işinde de kullanılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu yazılımın 5846 Sayılı Yasa uyarınca ilim ve edebiyat eseri mahiyetinde olduğu, davalıların lisans almaksızın kullanımının çoğaltma hakkının ihlali niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle 10.500,00 TL'nin 24.12.2010 tarihinden itibaren değişen oranda yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı... vekili ve diğer davalılar temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temyiz eden davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı...... vekili ile ... ve ...'ın temyizlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosya içerisinde yer alan 24.12.2012 tarihli arama tutanağından, davaya konu yazılımın aramanın yapıldığı şantiyede yer alan yedi adet bilgisayardan sadece davalı ...'e ait bilgisayarda yüklü ve kullanıma hazır halde tespit edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu yazılımın ve bu yazılımın bulunduğu bilgisayarın ... haricindeki diğer davalılarla ilişkisi veya bunlar tarafından kullanıldığı hususu da davacı tarafından sunulan belgelerle kanıtlanamamıştır.

Her ne kadar, davalılardan ... hakkında bu olay nedeniyle ceza davası açılmış ve davalının mahkumiyetine karar verilmiş ise de CMK'nın 231. maddesi uyarınca hakkındaki ceza hükmünün açıklanması geri bırakılmıştır. Bu itibarla davalı....hakkında verilen mahkumiyet hükmü ceza hukuku anlamında kesin hüküm teşkil etmediği gibi TBK'nın 74. (BK'nın 53.) maddesi uyarınca hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte değildir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden davalı ... dışında kalan diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.