Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15484 K.2015/11221

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2012/146-2014/149 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. T. U. T. ile davalı İ.. Ç.. ve vekili Av. İ.. Ü.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ilk olarak Romanya Bükreş Üniversitesi tarafından 2003 yılında basılan müvekkiline ait "I.L.B. (1878-1918)" adlı eserin, Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Mütercim-Tercümanlık Bölümü Bulgarca Anabilim Dalı Başkanı olan davalının "B.(B. B.D.

S.S.)" adı altında kendi adına bastırdığını, davalı tarafından bastırılan kitap ile müvekkiline ait kitabın birebir aynı olduğunu, sadece 3,5 sayfalık bir Türkçe önsöz eklendiğini, müvekkile ait kitabın bazı yazar ve şairlerin resimleriyle zenginleştirilerek görsellik de sağlandığını, müvekkilinin eserini aynen kopyalayan davalının yayımladığı kitapta yazara ilişkin hiçbir bilgi ve referans verilmediğini, basılan kitap nüshalarının Türkiye'nin en büyük kütüphanelerinde alenileştirildiğini ve piyasaya sürüldüğünü ileri sürerek,

davalının tecavüzünün ref’i ve men’ini ve 20.000 TL manevi tazminatın tahsilini ve ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı tarafından davacıya ait eserin basılıp yayımlanmasının, davacının FSEK.nun 14, 15 ve 16' maddelerinden kaynaklanan manevi haklarının ihlali sonucunu doğurdu, ihlal edilen hak sayısı, ihlal boyutu, yayıldığı coğrafya vs. gözetilerek ilk basım tarihinden itibaren faiz koşullarının oluştuğu ve hükmün ilanında davacının yararının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.