KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/15515 E., 2015/4085 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2015
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/11/2013 gün ve 2012/21-2013/253 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/07/2014 gün ve 2014/6512-2014/12881 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 2010/04515 sayılı “....” unsurlu marka başvurusuna, müvekkilinin “.... ” ibareli markalarını mesnet göstererek KHK’nın 7/1-b, 8/1-b, 8/3 ve 8/4 maddeleri uyarınca yaptığı itirazın, TPE YİDK'nin 2011-M-4531 sayılı kararıyla kısmen reddedildiğini, oysa "..." markasının dünya çapında tescilli ve tanınmış marka sayıldığını, davalının bu tanınmışlıktan yaralanmak amacında olduğunu, dava konusu markanın müvekkil markalarıyla aynı denebilecek kadar benzer bulunduğunu, 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi gereğince tescil edilmemesi gerektiğini, müvekkilinin ticaret unvanının esas unsurunun "..." ibaresinden oluştuğunu,
davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/15515, K. 2015/4085, 25 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama