Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15542 K.2015/606

Taraflar arasında görülen davada... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2014 tarih ve 2011/9-2014/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi .....'in yapımcısı olduğu “.....” adlı sinema filminin davalı televizyon tarafından 20.02.2010-21.02.2010 tarihlerinde davacılardan izin alınmaksızın iki kez yayınlanmak suretiyle müvekkillerinin mali haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, davalının tecavüzünün men'i ile ...'nın 68. maddesi uyarınca 3.000 TL tazminatın bankaların uyguladığı en yüksek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu filmin tüm haklarının davacıların murisi tarafından 06/04/1995 tarihinde ..........-.....'a, onun tarafından da ..........'ne devredildiğini, bu nedenle davacıların taraf sıfatının bulunmadığını, müvekkilinin hak sahibi şirketlerden yayınlama hakkı verilerek dava konusu filmi yayınlandığını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu filmin 1986 yılı yapımı olduğu, 21.02.2001 tarihinde yürürlüğe giren 4630 Sayılı Yasa ile koruma süresi 20 yıl iken 1995 yılından önce imal edilen filmler yönünden koruma süresinin 70 yıla çıkartıldığı, uzatılan bu koruma süresinden yapımcının, vefat etmiş ise somut olayda olduğu gibi mirasçılarının yararlanması gerektiği, davalı tarafından filmin iki kez gösteriminin yapıldığı, her bir gösterim için istenebilecek rayiç bedelin 1.000 TL olduğu, filmin iki kez gösteriminin yapılmış olduğu, ancak taleple bağlı kalmak kaydıyla ....'nın

68. maddesi uyarınca 3.000 TL'na hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalının tecavüzün men'i ve ref'ine, 3.000 TL tazminatın filmin gösterim tarihi ve ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı istediği tazminatın, TL mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek ticari faiz oranı yürütülmek suretiyle tahsilini istemiştir. Davaya konu uyuşmazlık ticari nitelikte bulunduğundan davacının, 3095 sayılı Yasa’nın 2/2. maddesi uyarınca ticari işlerde istenebilecek temerrüt faizi olarak düzenlenen avans faizi oranlarının uygulanmasını isteme hakkı mevcuttur.

Bu durumda, talep edilen miktarın bankaların TL mevduat hesaplarına uyguladığı en yüksek faiz oranı uygulanmak suretiyle tahsiline ilişkin davacı isteminin, ticari işlerde istenebilecek temerrüt faizi olarak düzenlenen avans faizi istemini de kapsadığının kabulü ile hüküm altına alınan miktarın avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde “en yüksek banka faiziyle” tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün anılan yönden davalı ve fer'i müdahil yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.