Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1564 K.2014/3918

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.10.2013 tarih ve 2012/631-2013/768 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi tarafından verilen 19.10.2006 tarih 11 O 569/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, MÖHUK'un 54. maddesinde düzenlenen tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, dava konusu yabancı mahkeme ilamının tenfizine, masraf tespit kararının diplomatik yolla tebliğ edildiği ispatlanamadığından bu karara ilişkin tenfiz talebinin ise reddine karar vermiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava, Almanya Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi'nin 11 O 569/05 numaralı kararının ve yargılama giderlerine ilişkin masraf tespit kararının tenfizi istemine ilişkindir. Mahkemece, tenfizi istenilen kararın Türkiye ile Almanya arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümleri kapsamında tebliğ edildiği ve usulünce kesinleştiği, ancak masraf tespit kararının diplomatik yolla tebliğ edildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, davaya konu Almanya Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi'nin tenfizine karar verilen asıl kararında dava masraflarının davalıya yüklendiğinin belirtilmesine ve bu kararın Lahey Sözleşmesi hükümlerine uygun olarak davalıya tebliğ edilmiş olmasına göre, bilahare adli memur tarafından düzenlenen ve mahkeme masraflarının tutarını gösterir masraf tespit kararının da Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre tebliği gerekmediği halde, mahkemece masraf tespit kararının da diplomatik yolla tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.