Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15674 K.2015/11140

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2013/152-2014/33 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı D. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. A.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kuruluşun yetkilendirildiği yerlerde verilecek kılavuzluk, römorkaj ve tarifede belirtilen diğer hizmetlerin uygulama koşullarını ve ücretlerini düzenlemek üzere K.. M.. Kılavuzluk, Römorkaj ve Diğer Hizmetler Tarifesi düzenlendiğini ve halen yürürlükte bulunduğunu, müvekkili tarafından M. A.B. A.Gemisi'nin 28/02/2013 tarihli uğraksız Ç. Boğaz geçişi, 23/01/2013 tarihli uğraksız Ç.

Boğaz geçişi, 18/01/2013 tarihli uğraksız İ.Boğaz geçişi, 01.03.2013 tarihli uğraksız İ.

Boğaz geçişi sırasında müvekkili kuruluşça gemiye kılavuzluk hizmeti verildiğini, verilen hizmetlerin faturalandırılarak geminin acentesine tebliğ edildiğini ancak fatura bedellerinin ödenmediğini, fatura bedelleri ödenmediğinden tarife gereğince gecikme cezası uygulandığını ve bu gecikme cezalarına ilişkin müvekkili kuruluşça muhtelif tarihlerde fatura düzenlendiğini, davaya konu düzenlenen fatura bedellerinin 48.344,86 TL olduğunu, müvekkili kuruluşun alacağını tahsil etmek amacıyla icra takibi yaptığını, borçlunun icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu,

itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takip talebinde belirtilen alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı D. A.S. vekili, müvekkili kuruluşun söz konusu faturaları Kıyı Emniyeti'ne ödenmesi amacıyla acentesinin banka hesabına peşin olarak ödediğini, müvekkilinin ödediği taşımaya konu fatura bedellerinin T. tarafından davacıya ödenmediğini, bütün sorumluluğun davalı T.ta olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı T.. Ş.. cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, somut olayda uyuşmazlık konusunun davacı kurumun A. isimli gemiye vermiş olduğu kılavuzluk ücretlerinin davalılardan tahsiline ilişkin olduğu, davacının asıl alacak tutarının toplam

48.344,86 TL olduğu, oluşan ücretin davalılarca ödenmediğinin sabit olduğu, davalı acentenin de bu ücretlerden genel hükümler ve fener ve tahlisiye ücretleri tarifesi uyarınca gemi donatanı ile birlikte müteselsilen sorumlu ve borçlu olduğu,

davalı D.10/03/2008 tarihli 26818 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan "Gemi Acentelik Hizmetleri Ücret Tarifesine İlişkin Tebliğ'in 6. maddesine" uygun olarak paranın acentenin hesabına yatırıldığını ve sorumluluğunun bulunmadığını savunmuş ise de, bu tebliğin acente sözleşmesinin tarafları arasında olan ücret ve masrafların tahsiline ilişkin bir hüküm olup, taraflar arasındaki iç ilişkiyi düzenlemekte olduğu, acenteye ödeme yapılmasının davacı kuruma karşı davalı donatanın borcunun sona erdiği anlamına gelmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı Donatan vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı D. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.