KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/158 E., 2014/2448 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2014
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.09.2012 gün ve 2011/837-2012/505 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.09.2013 gün ve 2012/18415-2013/16904 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, davalının "..." ibaresini 39. sınıfa dahil bir kısım hizmetlerde adına tescil ettirdiğini, söz konusu ibarenin 556 sayılı KHK'nın 7/1-f maddesine göre marka olarak tescili mümkün olmayan bir işaret olduğunu ileri sürerek, birleşen dava davacısı vekili ise Oda üyelerinin "..." markasını kullanmalarının haksız bir biçimde kısıtlandığını ileri sürerek, davalı adına tescil edilen "..." markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.
Davalı vekili, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi için maddi ve hukuki bir neden bulunmadığını, ... Ticaret Odası'nın davacı sıfatının olmadığını, savunarak davaların reddini istemiştir.
Mahkemece, iptali istenen "..." markasının ... ilçesinin ismi olduğu, bu ibarenin herhangi bir ek olmaksızın kullanıldığı, bu şekilde marka tescilinde mutlak red nedeni bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne ilişkin olarak verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 26.09.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.
Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/158, K. 2014/2448, 13 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama