Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/15920 K.2015/1067

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/04/2014 tarih ve 2013/175-2014/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete 13.06.2005 tarihinde ortak olduğunu, ortaklığın başladığı tarihten bugüne kadar şirketin iş ve işleyişi ile ilgili davalı ortaklardan bilgi alamadığı, 2006 tarihinden bu yana ortaklar kurulu toplantısı yapılmadığını, kâr dağıtımının gerçekleştirilmediğini, şirket bilançolarının gösterilmediği ileri sürerek, müvekkilinin TTK’nun 551/2 maddesi gereğince haklı nedenlerle şirket ortaklığından ayrılmasına, ortaklık ayrılma payı ile son üç yılın (2006, 2007 ve 2008) reel kârının tespit edilerek müvekkili hissesine düşen kısmının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

... Şirketi vekili, davacının müvekkili şirketten herhangi bir alacağının bulunmadığını, aksine borçlu olduğunu savunarak ortaklıktan ayrılma payının tespiti ile şirketten ayrılmasına karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; ortaklıktan haklı sebebe binaen çıkma hususunda daha önce verilen kararın temyiz edilmeyip kesinleştiği, davalı şirketin 2006 yılında elde ettiği kârın dağıtımı hususunda alınmış bir ortaklar kurulu kararının bulunmadığı,

şirketin 2007 ve 2008 yıllarında zarar ettiği, 30.9.2013 tarihi itibariyle alınan ek rapor uyarınca rayiç değerler üzerinden yapılan hesaplama ile davalı şirketin öz varlık tutarının 137.616,59 TL olduğu davacının şirketteki % 25 oranındaki payı gözetildiğinde hissesine düşen ortaklıktan çıkma payının 34.404,15 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle 34.404,15 TL'nin davalıdan tahsiline, davalı şirket ortaklarınca 2006 yılında kar payı dağıtımı yönünde bir karar alınmadığından davacının kar payı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.