Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16101 K.2015/1373

Taraflar arasında görülen davada Sulh HukukMahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2010/185-2014/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firma tarafından Nakliyat Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalı olan dava dışı ....'ye ait emtianın taşınması hususunda davalılarca anlaşıldığını, 10/02/2009 tarihinde sevkiyatı gerçekleştirmek üzere .... plakalı araca yükleme yapıldığını, taşıması yapılan sigortalı şirkete ait 5.678 TL tutarındaki malzemelerin kayıp olduğunun tespit edildiğini, eksik görülen ürün için müvekkili şirketçe, sigortalı firmaya 5.678 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek, 5.678 TL'nin tcari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, davacı sigortalısına teslim edilen emtianın hasarlı teslim edildiğine dair sigortalı tarafından tutulan 12.02.2009 tarihli kendi tutanağı dışında bir belge sunulmadığı, bu belgenin tek taraflı olarak düzenlenmiş bir belge olduğu ve CMR 30. maddesi kapsamında taşıyıcının noksan teslimden sorumluluğunu gerektirecek nitelikte bir belge olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.