Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/162 K.2014/19021

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2013 tarih ve 2010/510-2013/335 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.12.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. N.. D.. ile davalı vekili Av. U.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş makinelerinin taşıma işini üstlendiğini, taşıma bedeline ilişkin alacağın davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 58.961,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile uzun süredir nakliye işi yapıldığını, nakliye bedelinin davacıya ait araçlara mazot verilerek ve ayrıca nakit para olarak ödendiğini, borcun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kayıtlarında davalıdan 73.687,99 TL alacaklı göründüğü, davalı kayıtlarında ise 31.12.2009 tarihi itibariyle davalının davacıya 46.000,00 TL borçlu göründüğü, davalı defterlerindeki borç kaydının davacı lehine sonuç doğuracağı, davalının dayandığı mazot teslim fişlerinin 2009 yılından öncesine ait olduğu, bu nedenle esasa etkili olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 46.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup, somut olayda, davacı tarafından 2006 yılından 2009 yılına kadar davalıya ait iş makinelerinin şantiye sahalarına taşındığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacının taşıma bedeline ilişkin alacağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalı taraf taşıma ücretinin bir kısmının davacıya ait araçlara motorin verilmesi suretiyle ödendiğini savunmuş ve buna ilişkin bir kısım teslim makbuzlarını dosyaya sunmuştur. Davacı şirket temsilcisi ise isticvabında davalının sunduğu bir kısım motorin teslim makbuzlarındaki isim ve imzaların davacı şirket çalışanlarına ait olduğunu beyan etmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davacı temsilcisinin isticvabındaki beyanları gözönüne alınarak davalının savunmasında yer alan motorin teslim makbuzlarındaki isim ve imzası olan kişilerin davacı çalışanı olup olmadığının belirlenmesi ve davacının çalışanı olduğunun tesbit edilmesi halinde bu kişiler tarafından teslim alınan motorin bedelinin davacının alacağından mahsup edilip edilmemesi gerektiği değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.