Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1643 K.2014/4837

Taraflar arasında görülen davada verilen 08.11.2012 gün ve 2011/859-2012/319 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.10.2013 gün ve 2013/289-2013/17224 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı hesap sahibi olduğunu, 08.11.2006 tarihinde davacıya ait bu hesaptan 13.200 TL'nin internet bankacılığı yoluyla çalınarak başka hesaplara havale edildiğini, davacının bu durumu fark etmesi üzerine davalı bankaya yazılı olarak müracaat ederek parasını geri istediğini, 400 TL'nin davacı hesabına havale edildiğini, çalınan paranın 12.800 TL olduğunu, davalı Banka'nın güven kurumu olması nedeniyle hafif kusurdan dahi sorumlu olduğunu ileri sürerek, 12.800 TL'nin 08.11.2006 tarihinden itibaren banka mevduat faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ön inceleme duruşmasında talebini 12.771,98 TL olarak belirtmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın söz konusu internet bankaclığı işleminde herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kusurun gerekli güvenlik önlemlerini almayan davalıda bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bankaların bir güven kurumu olup, hafif kusurdan bile sorumlu olacakları, internet işlemlerinde her hangi bir şekilde ücret almamak suretiyle bu yöne kanalize eden bankaların bu nedenle oluşabilecek bu gibi durumlardan kusurları olmasa bile sorumlu olacakları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 12.771,92 TL'nin faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.10.2013 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.