Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16557 K.2015/2393

Taraflar arasında görülen davada . Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/12/2013 tarih ve 2013/1670-2013/1848 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı Bankada bulunan mevduatının internet bankacılığı yoluyla bilgisi ve onayı dışında üçüncü kişilerin hesaplarına aktarıldığını ileri sürerek 4.386 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerekli güvenlik önlemlerini aldığını, davacının sunulan bir kısım güvenlik önlemlerini kullanmayı tercih etmediğini, kusurun davacıya ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bankaya tevdi edilen mevduatın üçüncü kişelerce çekilmesi halinde zararın bankanın malvarlığında meydana geldiği, bu zararın müşteriye yansıtılabilmesi için müşterinin koruma yükümünü ihlal ettiğinin ispatı gerektiği, bu yönde somut bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.386 TL'nin 24.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.