Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16750 K.2015/1720

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2014 tarih ve 2011/490-2014/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde hesabı bulunduğunu ve şirket yetkilisi tarafından internet bankacılığı aracılığıyla ... hesaplarına girerken bankanın güvenlik nedeniyle müvekkili şirket yetkilisinin cep telefonuna şifre göndereceği sırada “daha güvenli işlem yapmak için bu linki tıklayınız” şeklinde mesaj gönderildiğini, müvekkilinin yetkilisinin de daha güvenli işlem yapacağı düşüncesi ile şüphelenmeden mesajı açtığını ve işlem yaptığını, davalı banka şubesinde bulunan hesabın TL'ne çevrildiğini ve 15.200,00 TL'nin dava dışı ... isimli bir şahsın hesabına internet aracılığıyla gönderildiğini,

davalının tedbirsizliği ya da güvenlik önlemlerinin yetersizliği nedeniyle müvekkilinin hesabının boşaltılmasına ve zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 15.200,00 TL'nin birikmiş avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin internet bankacılığı sisteminin hiçbir zaafiyeti olmadığından davacıya ödemekle yükümlü olduğu herhangi bir bedelin de bulunmadığını, kusurun davacıda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, usulsüz işlemle çekilen paraların aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağının aynen devam ettiği, usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde, ispatlandığı taktirde, mevduat sahibinin müterafik kusurundan söz edilebileceği ve bankanın bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabileceği, sahtecilik işlemi davacıya değil, davalı bankaya karşı gerçekleştirilmiş olduğundan ve şifrenin davacı kanalıyla elde edilmiş olduğu kanıtlanamadığından,

sadece davacıya veya yetkili kıldığı kişilere ödeme yapmakla borcundan kurtulması mümkün olan bankanın, davacı hesabından çekilen paranın tamamından sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 15.200 TL'nin 25.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek ve 3095 sayılı Yasanın 2/2. maddesi uyarınca avans esasına göre hesaplanacak temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.