Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16756 K.2015/11772

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 tarih ve 2013/330-2014/192 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/11/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. A. A. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile 15.5.2008 tarihinde 3.500.000 TL bedelli 96 ay vadeli genel kredi sözleşmesi imzaladığını, ilk taksit tarihi olan 15.6.2008 tarihinden kredinin kapatıldığı 23.11.2011 tarihine kadar toplam 42 ay boyunca müvekkilinin ödemelerini düzenli olarak yaptığını, 2011 yılının Kasım ayında diğer işletmelerin borçlarını ödeyebilmesi için aynı kredi ile satın aldığı,

üzerinde davalı bankanın ipoteği bulunan gayrimenkulü satma kararını aldığını ve satışını gerçekleştirebilmek için davalı bankaya kredinin erken kapatılması için müracaat ettiğini, davalı tarafın kredinin erken kapatılabilmesi için 184.930,25 TL erken kapama maliyeti bedeli istediğini ve müvekkilinin taşınmazı satmak zorunda olduğundan bu bedelide ödemek zorunda kaldığını,

maliyet bedelinin gerçek maliyetlere ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek bu miktarın HMK'nın 109. maddesi uyarınca fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'lik bölümünün davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, erken kapama maliyeti olarak ödenen miktarın belirli olduğunu ve bu durumda HMK'nın 109. maddesi uyarınca kısmi dava açılamayacağını, esasa yönelik olarak da öte yandan erken kapama maliyetinin yansıtılmasının mevcut yasal düzenlemelere, bankacılık ve ticari teammüllerine uygun olduğunu, ayrıca sözleşmenin 15.6. maddesinin müvekkiline bu yetkiyi verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, erken ödeme nedeniyle davalı bankanın keseceği komisyon miktarının iyi niyet kurallarına uygun olup olmadığının takdiri mahkemeye ait olacağı için davacının kısmi dava açabileceği, davalı bankanın 23/11/2011 tarihinde 176.124,05 TL tutarında erken ödeme komisyonu kesintisi, ve erken ödeme komisyon geliri nedeniyle oluşan 8.806,20 TL lik BSMV kesintisi ile birlikte toplam olarak 184.930,25 TL lik erken ödeme kesintisi yaptığı, banka tarafından yapılan erken ödeme ücretinin dayanağının genel kredi sözleşmesinin 15.6. maddesi oluşturduğu,

ancak sözleşmede tarafların belli bir oran kararlaştırmadıkları, ancak her takdir gibi bununda sözleşmeye ve hakkaniyete emsal bankaların uygulamalarına, davalı bankanın emsal olacak sözleşmelerde yaptığı kesintilere uygun olması gerektiği, bankaların uyguladığı erken kapama ücret oranlarının %2 ile %10 oranında değiştiği, bu oranın ortalamasının BSMV hariç %4 olarak belirlendiği,

bu oran üzerindeki tahsilatın hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın ıslah edilmiş hali ile kabulü ile 118.156,20 TL'nin ıslah tarihi olan 24.10.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.