Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/16946 K.2015/6010

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 gün ve 2013/513-2013/734 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/05/2014 gün ve 2014/1549-2014/9413 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nın 26.07.2005 tarihine kadar şirketi temsile yetkili olup, 17.01.2006 tarihinde hissesini diğer iki ortağa devrederek şirketten ayrıldığını, şirket çok fazla borç altına girmiş olduğu halde şirkete hizmet girişinin olmadığını, ...’nın davacı şirketi bilerek zarara uğrattığını ileri sürerek, 50.000 TL tazminatın davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesi ile tazminat talebini 447.096,81 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 50.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.