KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/16954 E., 2015/2734 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2015
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2013/179-2014/111 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış ''...'' ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının ''....'' ibareli markasının müvekkilinin markalarıyla karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzer olduğunu, davalının ticaret unvanında ''....'' ibaresini kullanmasının müvekkilinin tescilli markaları ve ticaret unvanı ile karıştırma ihtimali yarattığını ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, ''....'' ibaresinin davalı ticaret unvanından terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin markası ile davacının ''...'' markalarının yazılış, okunuş, görsel ve fonetik yönlerden karıştırılma ihtimalinin olmadığını, her iki firmanın faaliyet alanının ve logoların farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markası ile davacı markaları arasında karıştırma ihtimali bulunmadığı, tarafların iştigal konularının farklı olup, ticaret unvanın da iltibas yaratmasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/16954, K. 2015/2734, 27 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama