Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17034 K.2015/5721

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 gün ve 2013/55-2013/236 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/06/2014 gün ve 2014/4315-2014/10962 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli bir çok seri markasının bulunduğunu, 2002/30403 sayılı "...", 2003/00071 sayılı "..." 2000/12827 sayılı "...", 1998/016729 sayılı "...", 1998/016730 sayılı "..." ibareli markaların davalı adına tescilli olmalarına rağmen kullanılmadığını, davalının bu tescillerinin müvekkilinin "..." ibareli seri markalarının etkisini kırmaya yönelik ve kötüniyetli olduğunu, iltibasa sebebiyet verdiğini, tescillere dayanılarak müvekkilinin seri markalarını kullanma hedefine engel teşkil edilebileceğini, ayrıca davalı tarafından dava konusu markaların fiilen kullanılmasının haksız rekabete sebep olacağını,

kullanılmayan markaların terkininde kamu yararının da bulunduğunu ileri sürerek, anılan davalı markalarının 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42/1-c maddeleri uyarınca hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin "..." ibareli markalar açısından öncelik hakkına sahip olduğunu, bu ibarenin artık vasıf bildirir hale geldiğini, kimseye münhasır hak sağlamayacağını, müvekkili markalarının varlığından zarar görme ihtimali bulunmayan davacının bu davayı açamayacağını, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.