Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17130 K.2014/18718

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/01/2014 tarih ve 2013/375-2014/7 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredi karşılığında 2.200,00 TL tutarında komisyon ve masraf kesintisi yapıldığını, tüketici ile müzakere edilmeden bankanın tek taraflı olarak sözleşmeye koyduğu, iyi niyet kurallarına aykırı düşen, tüketici aleyhine dengesizliğe neden olan sözleşme koşullarının haksız şart sayılacağı, bunların tüketiciyi bağlamayacağı, sözleşmedeki bu tür şartlar önceden hazırlanmış ise ve standart sözleşme niteliğindeyse müzakere edilmediğinin kabul edileceği yönünde Yüksek Mahkeme içtihatlarının bulunduğunu,

bu düzenlemelerin tamamının müzakere edilmiş olması halinde dahi haksız şart niteliği nedeniyle tüketici aleyhine sonuç doğurmayacağını, alınan meblağın hukuka aykırı ve yersiz olduğunu ileri sürerek 2.200,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Genel Ticari Kredi Sözleşmesi uyarınca davacıya kredi kullandırıldığını, ticari işletmesiyle ilgili bir hizmet veren tacirin münasip bir ücret isteyebileceğini, müvekkilinin de kar amacı güden bir kuruluş olduğunu, bu çerçevede müşterilerine verdiği hizmetler karşılığında operasyon maliyetleri ve piyasa koşullarının dikkate alınmasıyla fiyatlama yapılıp zorunlu olarak maliyet unsurlarının kredilere yansıtıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tacir vasfına sahip davalı bankanın yaptığı masrafları tüketiciden isteme hakkının bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri uyarınca kararlaştırılan komisyon ve dosya masrafının kullanılan ticari kredinin karşılığı olduğu, davacının da tacir sıfatı bulunmakla imzalamış olduğu ticari kredi sözleşmesindeki bu masrafa ilişkin şartın haksız şart olduğunu ileri sürmesinin hukuka uygun kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davalı vekilinin katılma yoluyla yaptığı temyiz isteminin incelenmesinde; 4603 Sayılı Kanunda ...Bankası A.Ş., ...Bankası A.Ş., Tasfiye Hâlinde ... Bankası A.Ş. aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. 4603 sayılı Kanun'un 4684 Sayılı Kanun'la değişik geçici 4. maddesinin 2. fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı

ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerle ilgili olup, davalı ... sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerekmektedir. Dosya içeriğinden davalı Bankanın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davalı Banka vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dava, ticari kredi kullanımı esnasında davalı Banka tarafından tahsil edilen komisyonun hukuka aykırı olduğu iddiasına dayalı olarak istirdadı istemine ilişkin olup mahkemece, tacir olan davalının yaptığı masrafları davacıdan isteme hakkının bulunduğu, davacının da tacir olmakla kredi sözleşmesindeki bu masrafa ilişkin şartın haksız olduğunu ileri süremeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bankaların müşterilerine sundukları bankacılık hizmetleri nedeniyle hizmet bedeli, komisyon, masraf gibi adlar altında ücret tahsil etmelerine bir engel bulunmamakla birlikte, bu ücretlerin hangi oranlarda ve hangi miktarlarda tahsil edileceğinin somut olayda belirlenmesi gerekmektedir. Nitekim taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesinde komisyon bedelinin ne oran ve miktarda alınacağına dair bir açıklık yer almamaktadır.

Bu bakımından bankacılık işlemleri hususunda uzmanlığı bulunan bir bilirkişiden rapor alınması, diğer bankaların kullandırdıkları benzer kredilerdeki uygulamaları ve aldıkları ücret oranlarının da değerlendirdilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.