Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17168 K.2015/1976

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/09/2014 tarih ve 2014/36-2014/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ....'nin .... Şubesi'ne 27/10/1999 tarihinde 3.200 TL yatırdığını, daha sonra bankaya BDDK tarafından el konulup ...'ye devredilmesi nedeniyle yatırılan paranın geri alınamadığını, bu tutarın ödenmesinden davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 3.200 TL'nin 27/10/1999 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet, zaman aşımı, hak düşürücü süre ve re'sen taraf değişikliği yapılması gerekeceği yönünden itirazlarda bulunmuş, esas yönünden de asıl sorumluluğun ...'de olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ...'nin hakim ortaklarına ait şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle yatan mevduatların kullandırıldığı, off-shore bankası hakkında başkaca alacaklıların aciz vesikası almaları nedeniyle davacının icra yoluyla alacağını tahsil etme olanağının bulunmadığı, davalı banka görevlilerinin telkin ve yönlendirmeleri sonucu mevduatının off-shore bankasına havale edilmesi işleminde davalı bankanın külli halefiyet yoluyla müstakilen sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, fer'i müdahil ... vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde, 3.200,00 TL'nin 27/10/1999 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini istemiş olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

04.12.1984 tarih ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/3. Maddesinde, arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin, T.C.M.B'nin kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı olduğu belirtilmiş iken, 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa’da yapılan değişiklik ile, 01.01.2000 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı, T.C.M.B'nin kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı faiz oranı olarak değiştirilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, 01.01.2000 tarihine kadar olan davacı alacağına reeskont oranında temerrüt faizi, bu tarihten sonra da avans işlemlerine uygulanan faiz oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü uyarınca kararın davalı ve fer'i müdahil yararına düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.