Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17180 K.2015/5358

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2013 gün ve 2011/69-2013/26 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/05/2014 gün ve 2014/1939-2014/9009 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların aynı alanda faaliyet gösterdiklerini, müvekkilinin faaliyete başladığı 2004 yılından beri "..." markasını kullandığını, "..." ibareli çeşitli markaları da adına tescil ettirdiğini, davalıların da 2010 yılından itibaren müvekkili markalarının esas unsuru olan ve müvekkili ile özdeşleşen "..." ibaresini markasal olarak iltibas ve haksız rekabete sebep olacak, marka hakkına tecavüz edecek şekilde kötüniyetle kullandıklarını, davalı MVV şirketinin "..." ibaresini içeren iki markayı 2008 ve 2009 yılında adına tescil ettirdiğini, diğer davalının kullanımına dayanak hiç bir tescilinin bulunmadığını,

yine davalıların müvekkilinin markasını içerecek tarzda kendilerini "..." olarak tanıttığını, müşterilerin müvekkiline göndermek istedikleri e-maillerin davalılara gittiğini ileri sürerek davalılar'ın markaya tecavüz yoluyla haksız rekabetinin tespiti ve ref'ini, davalı "..." firması adına ... nezdinde tescil edilmiş bulunan ve "..." kelimesini içeren tüm markaların sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, "..." ibaresinin kurulduğu 2005 yılından beri müvekkillerince kullanıldığını, 2008 yılında "...", 2009 yılında "..." markalarının müvekkili adına tescil edildiğini, kötüniyetin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.