KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/17202 E., 2015/5719 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2015
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi 'nce verilen 07/03/2013 gün ve 2011/64 - 2013/61 sayılı kararı onayan Dairenin 26/05/2014 gün ve 2014/825 - 2014/9672 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili kurumun kurtarma-yardım tekel sahasında karaya oturan ... Bey isimli tankere davalı şirkete ait ... 3 isimli romörkör ve...'e ait balıkçı teknesi tarafından kurtarma-yardım hizmeti verildiğini, bu nedenle müvekkili kurumun kar kaybına uğradığını ileri sürerek, şimdilik 15.000,00 USD kar mahrumiyetinin 21/08/2010 tarihinden itibaren uygulanacak ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, olayda kurtarma yardım hizmeti bulunmadığını, teamüle göre hareket edildiğinden bir bedel tahsil edilmediğini, olayın kızaktan kayan bir geminin tekrar kızağın önüne alınması olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... - ...Balıkçılık vekili, müvekkilinin denizde zor duruma düşen bir başka denizciye yardım etmeye çalıştığını, ancak ameliye fayda vermediğinden sonlandırmak zorunda kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/17202, K. 2015/5719, 24 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama