Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1728 K.2014/3085

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 36. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/07/2013 tarih ve 2012/262-2013/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tasfiye memuru vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin A. P. Gıda Tur. İnş. Güv. ve Taah. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açtığı alacak davası devam ederken şirketin tasfiye sonucu ticaret sicilinden terkin edildiğini ileri sürerek, anılan şirketin tüzel kişiliğinin Bakırköy 10. İş Mahkemesi'nin 2011/496 Esas sayılı dosyasına münhasıran ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ticaret Sicil Memurluğu vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı tasfiye memuru, yasal yükümlülüklerin yerine getirildiğini savunmuştur.

Mahkemece, iş akdinden kaynaklanan hususlara dair tasfiye işlemleri sonuçlanmadan tasfiyenin sonlandırılmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı tasfiye memuru temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı tasfiye memurunun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2'nci maddesi gereğince mahkemece, ihya (yeniden tescil) isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek tasfiye işlemlerini yapması için son tasfiye memuru yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve ilanına karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya olumsuz karar verilmeksizin, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.