Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17430 K.2015/12285

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2012/155-2014/63 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/11/2015 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait şirkette gemi kaptanı olarak 2008 yılının Ocak ayının başından itibaren çalışmaya başladığını, ancak davalı işverenin müvekkilinin işe girişini SGK kayıtlarında 08/02/2008 tarihinde başlattığını, davalı şirketçe 28/01/2010 tarihinde hiçbir bildirim yapılmadan ve haklı sebep yokken müvekkilinin işten çıkarıldığını, müvekkilinin aylık 4.300 USD ücret aldığını, ancak SGK kayıtlarında asgari ücretli olarak gösterildiğini ileri sürerek,

şimdilik 100 TL kıdem tazminatı, 50 TL ihbar tazminatı, 100 TL hafta tatili alacağı, 100 TL fazla mesai ücreti, 100 TL yıllık izin ücreti ve 50 TL ulusal tatil ve bayram ücreti olmak üzere toplam 500 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla ihbar tazminatı talebini 3.150 TL'ye, yıllık ücretli izin talebini 13.700 TL'ye, ulusal tatillerden kaynaklanan alacak talebini 8.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 3.113,80 TL ihbar tazminatı, 13.789,73 TL yıllık ücretli izin alacağı ve 8.024,93 TL ulusal tatil ve bayram tatili ücreti alacağının bulunduğu, davacının kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacağının bulunmadığı, taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.113,80 TL ihbar tazminatı, 13.700 TL yıllık ücretli izin alacağı, 8.000 TL ulusal tatil ve bayram tatili ücreti alacağı olmak üzere toplam 24.813,80 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı bayraklı gemide kaptan olarak çalışan davacının, ihbar ve kıdem tazminatı, ulusal tatil ve bayram tatili alacağı, hafta tatili alacağı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının, davalı gemi işletme müteahhidinden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyuşmazlığa İş Kanunu veya Deniz İş Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı, bu nedenle davacının kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını talep edemeyeceği, diğer taleplerinin ise kısmen yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak davalı vekilince 20.02.2012 tarihli dilekçe ile davacı kaptanın 21.06.2010-20.08.2010 tarihleri arasında izin haklarını topluca kullandığı savunulmuş ve dilekçe ekinde de kanıt olarak, belirtilen tarihlere ilişkin gemi jurnal kaydı, gümrük muhafaza müdürlüğü ile liman başkanlığı kayıtları sunulmuştur.

Yine davalı vekili tarafından, mahkemece görüşüne başvurulan raporuna karşı sunulan itiraz dilekçesinde de, aynı nedenle bilirkişinin yaptığı yıllık izin hesabının hatalı olduğu bildirilmiştir. Gerçekten de anılan kayıtlarda, davacı kaptanın 21.06.2010 günü gemiden ayrıldığı, B. Ç.'ın kaptan olarak gemiye katıldığı, 20.08.2010 tarihine kadar geminin kaptanının B. Ç. olduğu belirtilmektedir.

Mahkemece davalı vekilinin bu itirazı üzerinde durulmamış, bu konuda davacının beyanları alınmadığı gibi bilirkişiden ek rapor da alınmamıştır.

Bu durum karşısında mahkemece, davacı kaptanın kullandığı yıllık izin süresi bakımından davalı vekilinin bilirkişi raporuna yaptığı itirazlar değerlendirilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.