Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1751 K.2014/8465

Taraflar arasında görülen davada İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.07.2013 tarih ve 2012/339-2013/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İzmir İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde çalışan personele ait Haziran 2010, SGK primlerinin en geç 30.06.2010 tarihinde SGK hesaplarına aktarılması gerekirken davalının hatası nedeniyle 01.07.2010 tarihinde aktarıldığını, bu geç ödeme nedeni ile müvekkili idare aleyhine SGK Başkanlığı'nca 6183 sayılı Yasa hükümleri uyarınca gecikme zammı tahakkuk ettirildiğini, müvekkili idarenin 6111 sayılı Yasa' dan faydalanarak 97.648, 20 TL gecikme zammını 24.06.2011 tarihinde ödediğini, davalı bankanın hatası nedeni ile müvekkili idarenin zarara uğradığını ileri sürerek, 97.648,20 TL'nin ödendiği tarihten itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın müvekkili bankayı sorumlu tutmak istediği olayla ilgili banka müfettişi tarafından yapılan incelemede, İzmir Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü'ne, 28.06.2010 tarihinde 24.06.2010 tarih ve 458 sayılı gönderme emrine ilişkin akıbet bilgisinin elektronik ortamda ulaşması ve kağıt ekstrenin Konak/İzmir Şubesi'nden alınmış olmasının, 25.06.2010 tarihinde yapılmış işlemlere ait kapatma kayıtlarının 28.06.2010 tarihinde yapılması gerektiğinin Muhasebe Müdürlüğü Mevzuatı içerisinde yer alması,

kapatma işlemi yapılırken 4.563.354,11 TL'lik işlemin gerçekleşmediğinin bariz bir şekilde ortaya çıkacak olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü'nün günlük olarak yapması gereken kapatma işlemini tam ve zamanında gerçekleştirmediği, bundan dolayı bahse konu ödemenin zamanının yapılmamasından ve geç ödenmesinden sorumlu olduğunun tespit edildiği, 25.06.2010 tarihinde yapılması gereken işlemlerin gerçekleşip gerçekleşmediğinin kontrolü için gerekli olan tüm verilerin, 28.06.2010 tarihi itibariyle muhasebe müdürlüğünün elinde bulunduğu,

30.06.2010 tarih ve 467 sayılı gönderme emri listesinde bulunan mezkur tutarın elektronik ortamda Konak Şubeleri'ne 01.07.2010 tarihinde gönderildiğini, gecikmeden dolayı müvekkilinin sorumlu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı kurum tarafından yapılması gereken SGK prim ödemeleri için yapılması gereken talebin zamanında davalı bankaya yapıldığı ancak, davalı bankanın kusurlu olarak ödemeyi geç göndermesi üzerine davacı tarafın SGK'ya gecikme cezası ve zammı ödemek zorunda kaldığı, İ..

M..'nce 25.06.2010 tarihi itibariyle, yapılması istemiyle Ziraat Bankası Konak Şubesi'ne iletilmiş olan 4.563.354,11 TL'lik gönderme emrinin şube personeli hatası sonucu gerçekleşmediği, muhasebe müdürlüğünde 30.06.2010 tarihinde şubeye gecikmiş olarak iletilmiş olduğundan, yeni gönderme emrinin 01.07.2010 tarihinde nakit karşılığı sağlanması sonucunda 1 günlük gecikme ile yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 97.648,20 TL'nin ödeme tarihi olan 24.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı T.C.

Ziraat Bankası'ndan alınarak, davacı İ.. B..'na verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ziraat Bankası vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davalı banka ilk hatalı işlemden sonra davacının hesabında para bulunması halinde son gün olan 30.06.2010 tarihinden önce primlerin ilgili hesaba gönderilebileceğini ve hesapların zamanında kontrol edilmediğini bu nedenle bankalarının kusurlu olmadığını savunduğuna göre, davalının anılan eyleminin davacı yönünden müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği konusunda davalı bankanın bu savunmalarını somut bir şekilde karşılayan ve yeterli inceleme içermeyen bilirkişi raporları doğrultusunda karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda davalı bankanın bilirkişi raporuna itirazlarını karşılayan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.