Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17548 K.2015/3073

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/05/2014 tarih ve 2013/841-2014/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalı emtianın, dava dışı firmaca ....'dan ... Gümrük Müdürlüğü sahasına kadar tam ve sağlam olarak taşındığını, davalı tarafça yapılan ...-... arası taşımada hasar meydana geldiğini, müvekkilince sigortalısına ödenen 9.942 TL'nin tahsili için davalıya başvurulduğunu, davalının yalnızca 90,68 TL ödediğini ileri sürerek, bakiye 9.881 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının poliçe kapsamında ödeme yapmadığını, hasardan sonra sigortalının isminin zeyilname ile değiştirildiğini, sigorta poliçesinde yazılı araçlardan başka bir araçla taşıma yapıldığını, CMR hükümlerine göre sınırlı sorumluluğun söz konusu olduğunu, müvekkilince buna göre ödeme yapıldığını, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl sigortalının davacının ödemede bulunduğu kişi olup ilk sigortalı gözüken kişinin muvafakati ve yapılan zeyil gözetildiğinde davacının aktif husumete ehil olduğu, zararın tamamına ilişkin davalıya rücu hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 9.851,50 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR Konvansiyonu kapsamında kalan taşıma sırasında oluşan hasar nedeniyle rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dosyada ki belgelerden davalının forwarder olarak ....-... arası taşımayı üstlendiği, ....-... arası taşımanın dava dışı Vip firması tarafından, kalan kısmının ise davalıya ait araçlarla gerçekleştirildiği, hasarın da ...-... arasında yapılan taşıma sırasında oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı taraf, CMR'ye tabi işbu taşımada taşıyıcının sınırlı sorumululuğunu artıran bu anlamda CMR'nin 26'ncı maddesinin uygulanmasını gerektiren koşul ve vakıaların varlığını ispatlayabilmiş değildir.

Bu konudaki bilirkişi görüşü benimsenerek gerçek zararın tümüne hükmedilmiş ise de CMR'nin 23'üncü maddesi uyarınca taşıyıcının sınırlı sorumluluğu çerçevesinde hüküm kurulması gerekmekte olup, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu yerinde değilse de taşınan emtianın toplam ağırlığı ve hesap tarihi itibariyle SDR kuru gözetildiğinde sınırlı sorumluluk miktarının gerçek zarar miktarının üzerinde olduğu anlaşılmakla bu yanlışlık esasa etkili olarak görülmemiş sonucu itibarıyla doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.