Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17700 K.2015/5032

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/02/2014 tarih ve 2012/277-2014/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket denetim kurulu üyeleri vekili, ... şirketler grubunda yer alan ...’nin yönetim ve denetiminin TMSF’ye devrolunduğunu, davalıların anılan şirketin yönetim kurulu üyesi ve denetleme kurulu üyesi oldukları dönemde şirketi zarara uğrattıklarının tespit edildiğini ve bu zarardan görevleri nedeniyle davalıların sorumlu olduklarını, zararın tazmini için genel kurulun denetim kuruluna dava açma yetkisi verdiğini ileri sürerek, 9.388,45 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların görevlerinin sona erdiği tarih itibariyle davacı şirket kasasında 279.89 TL'nin bulunmasının gerektiği, bu miktarda kasa açığı olduğuna dair geçerli bir tutanak ve belgenin sunulamadığı, bu haliyle zarar iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.