Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1784 K.2014/8833

Taraflar arasında görülen davada Elbistan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/10/2013 tarih ve 2013/409-2013/643 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2013 yılı başında 2. el araba almak maksadıyla internetten araştırma yaparak araç sahibi ile 18.000,00 TL bedel karşılığı pazarlık edip anlaştıklarını, satıcıdan araçla birlikte gelmesini istediğini, ancak satıcının Türkiye'ye araçla birlikte gelebilmek için 5.000 EURO para göndermesi gerektiğini söylediğini, davacının Fransa'da ikamet eden eniştesi Z.. D.

5.000,00 EURO'yu gönderdiğini, bunun üzerine satıcının müvekkilinin ciddi olup olmadığını görmek istediğini, bunun için de parayı yatırdığı dekontu tarayarak mail adresine göndermesini istediğini, müvekkilinin daha sonra satıcıya ulaşmaya çalıştığı ancak tüm aramalarına rağmen hiçbir şekilde satıcıya ulaşamadığını, bunun üzerine müvekkilinin satıcıdan şüphelendiği için parayı gönderdiği Ziraat Bankası E..

Şubesinden paranın iadesini talep ettiğini, bu arada da müvekkilinin eniştesini arayarak parayı çekip çekmediğini sorduğunu ve eniştesi de parayı çekmediğini beyan etmesi üzerine savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, dava konusu paranın gerçekte Z..D.isimli kişinin kendisine değil, sahte kimlikle satıcı şahsın aldığının görüleceği, çünkü müvekkilinin parayı gönderdiği Z..

D..isimli kişinin 1964 doğumlu olup Fransa'da ikamet ettiğini, ancak savcılık dosyasındaki bilgide parayı çeken kişinin doğum tarihinin 1998 olup Romanya ikametgahlı olduğunun görüldüğünü, W.. Union şirketinin, MTC numarası belirtmeden parayı satıcıya vermesinin usulsüz olduğunu, bu nedenle W..

Union şirketine izafeten Ziraat Bankasına karşı dava açmak zorunda kaldıklarını, 5.000,00 EURO'nun transfer tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, transfer edilen paranın başkası tarafından çekilmesine davacının sebebiyet verdiği, western yoluyla yapılan havalelerde sadece ad ve soyad bilgilerinin yeterli olduğu, davacının alıcı tarafından para transfer yapılan Z.. D.. adını öğrenmesine neden olduğu ve davalı bankanın doğum tarihini kontrol etme yükümlülüğünün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dava, uluslararası para transferi olarak isimlendirilen havale işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyuşmazlığın teknik inceleme gerektirdiği hususu dikkate alınarak, davaya konu uluslararası para transferi konusunda uzman bir bankacı bilirkişiden rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.