Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17875 K.2015/8835

Taraflar arasında görülen davada Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2014 tarih ve 2011/238-2014/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 23.04.2005 tarihinde süresiz ''kiralık araç'' sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşme uyarınca davacının kendisine ait kamyonuyla A.- T. hattında kargo taşımayı üstlendiğini, 10.06.2005 tarihli tutanak ile yük boşaltımı sırasında kamyonun sağ arka kapı mührünün bulunmadığı tespitinin yapılıp sözleşmenin feshedildiğini, oysa asıl sebebin davalının 32.888,25 TL fatura bedelini müvekkiline ödememek olduğunu, davalının sözleşmeyi haksız olarak feshi nedeniyle, davacının sözleşme kapsamında elde ettiği aylık 12.600,00 TL gelirden mahrum kaldığını,

davalı MNG şirketinin taşıma sözleşmesine güvenerek 81.500,00 TL'ye satın aldığı kamyonun 40.000,00 TL'ye satıldığını, davalının fesih iddasıyla ilgili olaya dayanarak müvekkili aleyhinde şikayette bulunduğunu, ilgili makamca takipsizlik kararı verildiğini, müvekkilinin bahsi edilen 32.888,35 TL alacağına daha önce açtığı dava ile kavuştuğunu ancak başkaca menfi ve müspet zararlarının bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 4.000,00 TL müspet,4.000,00 TL menfi olmak üzere toplam 8.000,00 TL zarar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, T.-A. hattı üzerindeki aktarma merkezlerinden kargo eşyası alarak Ankara'ya gelen 06 AR 1674 plakalı araçtaki eşyalar indirileceği sırada, aracın sağ arka kapı mührünün söküldüğünün şirket çalışanlarınca görülmesi üzerine 10.06.2005 tarihli tutanak düzenlendiğini, yapılan sayım sonucunda kargo eşyalarından bazılarının eksik olduğunun tespit edildiğini, davacı ile aralarındaki taşımacılık sözleşmesi gereğince davalının sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında akdedilen kiralık araç sözleşme ve hükümleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, davacının alt taşıyıcı olarak taşımayı üstlendiği, eşyaların kaybolmasında kusurlu olduğu, bu nedenle sözleşmenin 17. maddesi uyarınca davalının sözleşmeyi feshetmekle haklı olduğu, bu nedenle davacının menfi ve müspet zararının olduğu iddasıyla tazminat talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.