Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17878 K.2015/5747

Taraflar arasında görülen davada ... ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 gün ve 2013/767-2013/307 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.07.2014 gün ve 2013/18625-2014/12736 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...Ltd.

Şti'nin % 49 hissesini devralarak ortak olduğunu, ortaklığının 06.02.2006 tarihinde tescil edildiğini, davalının ise şirketin % 51 oranında hissesini ağabeyi ...'den 14.12.2007 tarihinde devralmak suretiyle şirkete ortak olduğunu, müvekkilinin şirkete ortak olmasından sonraki süreçte davalı ortak ve ağabeyi... arasında ceza soruşturmaları ve yargılamaları ve şirketin haklı nedenle fesih davası açılmasına varacak ölçüde ihtilaflar doğduğunu, taraflar arasında 30.03.2012 tarihli sulh protokolü imzalandığını, protokol ve devir sonucu şirket ortaklık yapısının % 50 - % 50 şeklinde oluştuğunu,

davalının protokol gereği ödemeyi taahhüt ettiği meblağı defalarca talep etmesine rağmen ödemeyerek protokole aykırı davranıp ihlal ettiğini, davalının 30.03.2012 tarihli protokole aykırı davranması sonrası sergilemiş olduğu tutum ve davranışların ortaklık ilişkisini sürdürmeyi imkansız kıldığını, 6102 sayılı TTK'nın 573/1 maddesine göre limited şirketlerin artık tek ortaklı olabileceğinden 6102 sayılı TTK açısından fesih davası olarak görülebileceğinin geçerliliği kalmadığını iddia ederek, davalının şirketten haklı nedenlerle çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 02.07.2014 gün 2014/18625 E, 2014/12736 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.