Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/17942 K.2015/3356

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2014 tarih ve 2013/47-2014/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ... Teknolojileri San. ve Dış Tic.

A.Ş.'nin Çin'den ithal ettiği 2 palet, 341 kg. emtianın İstanbul'a nakliyesinin davalının sorumluluğunda gerçekleştirildiğini, emtiaların sigortalı şirket adına THY ambarında yapılan kırmızı hat muayenesinde 2 kolinin boş olup, 10 adet ürünün eksik olduğunun tespit edilerek 4.4.2012 tarihli tutanak tutulduğunu, müvekkilinin sigortalısına hasar bedelini ödediğini ve sigortalının haklarına halef olduğunu, hasar bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek,

itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağa ödeme tarihinden itibaren reeskont avans faizi işletilmesine, davalının %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşıyıcı olmadığını, zararın teminat kapsamında olup olmadığı ile tazminat miktarının ve ayrıca ihbarın süresinde yapılıp yapılmadığının tespiti gerektiğini, alacak likit olmadığından inkar tazminatı talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Çin'den İstanbul'a davalı tarafından taşınmış olan ....'lerden 10 adedinin noksan olduğu ve 04.04.2012 tarihli tutanakla bunun tespit edildiği, davalı her ne kadar taşımayı kendilerinin yapmadığından bahisle sorumlu olamayacaklarını ileri sürmüş ise de, navlun bedelinin davalıya ödendiği,

navlun bedelinin ödenmesiyle taşıma sözleşmesinin taraflar arasında akdedilmiş olup, taşıma işinin bizzat davalı tarafından yapılmayarak bir başkasına yaptırılması halinde de, işi fiilen yüklenici konumunda bulunan davalının fiili taşıyıcı olarak sorumluluğunun bulunduğu, sigorta sözleşmesinde yük için özel bir bildirimde bulunulmadığı ve ek bir ücretin ödenmediği, yükün taşınması sırasında davalının veya adamlarının da zararın doğmasında bilerek katıldıkları hareketlerinin ve ihmallerinin de olmadığı anlaşılmakla davalının sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olup, kg başına 19 SDR olduğu,

kaybolan 10 adet Apple marka Ipad'ın brüt ağırlığı 15,15 kg olmakla, davalının sorumluluğunun 287,85 SDR olup, 794,32 TL olduğu, davacının ödeme tarihinden icra takip tarihine kadar işlemiş faiz de talep edileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, Küçükçekmece 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/7235 E. sayılı dosyasında itirazın kısmen iptaline ve takibin 794,32 TL asıl alacak, 52,53 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 846,85 TL üzerinden devamına, asıl alacak 794,32 TL'ne takip tarihinden itibaren % 17,75 oranında avans faizi uygulanmasına,

alacağın likit olması ve haksız itiraz nedeniyle, hükmolunan miktarın taktiren %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL'ni geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 08.05.2014 tarihi itibariyle 1.890,00 TL'dir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davalı borçlunun itirazının kısmen iptaline ve takibin 794,32 TL asıl alacak, 52,53 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 846,85 TL üzerinden devamına karar verildiği ve bu itibarla, kabul edilen miktarın yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.