Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18009 K.2015/3402

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/05/2014 tarih ve 2014/43-2014/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iki adet kayısı bahçesindeki ağaçların davalı tarafından sigortalandığını, çağla dönemindeyken meydana gelen fırtına nedeniyle zarar gördüğünü, ancak davalı sigorta şirketince zararının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.500,00 TL'nin hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, talebini 28.04.2011 tarihli dilekçesi ile ıslah ederek 12.350,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davalı tarafın zamanaşımı defi gözönünde bulundurularak davacının dava açarken talep ettiği ve mahkememizin 14.06.2012 tarihli ilamı ile kabulüne karar verilen 6.500,00 TL tazminattan, ikinci bilirkişi heyetinin raporlarında belirtildiği üzere zeyilnamelerde sırasıyla sigortalının hesabına alacak olarak kaydedildiği belirtilen 980,76 TL ve 1.671,75 TL olmak üzere toplam 2.652,51 TL prim tutarları düşürülerek davanın kısmen kabulü ile.

3.847,49 TL tazminatın 06.06.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.847,49 TL tazminatın 06.06.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.