Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18257 K.2015/2532

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/06/2014 tarih ve 2014/669-2014/1161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin doktor olup, tıpta uzmanlık sınavına katılmak amacıyla gittiği Ankara'dan Diyarbakır'a dönmek için davalı şirketin ... sefer sayılı, 16.05.2011 tarih, 14:00 saatli uçağından bilet aldığını, müvekkilinin check in işlemlerini yaptırarak gerekli kontrollerden geçip uçağa bindiğinde, yerinde başka birinin oturduğunu gördüğünü, görevlileri çağıracak iken kendisine hiçbir açıklama yapılmadan müdahale edildiğini, uçaktan indirildiğini ve sonra da yerinin başkasına satıldığı, yanlışlık yapıldığı,

bir sonraki uçuşla gönderileceği yönünde açıklama yapıldığını, müvekkilinin hava alanında dokuz saat bekleyerek saat 23:00'deki uçak ile Diyarbakır'a döndüğünü, müvekkilinin davalının kusuru nedeniyle mağdur edildiğini, haksızlığa uğradığını ve herkesin içinde hiçbir açıklama yapılmadan uçaktan indirilmesinin kendisini son derece üzdüğünü ileri sürerek, müvekkilinin mağduriyeti nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iş bölümü ve yetki itirazında bulunmuş, genel müdürlüğün taraf ehliyetinin olmadığını, davada ...'na husumet yöneltilmesi gerektiğini belirterek, müvekkilinin hukuka aykırı bir uygulaması bulunmadığını, manevi tazminat talebinin yasaya ve usule uygun olmadığı gibi sebepsiz zenginleşme sonucunu doğuracak ve eylemi özendirecek nitelikte olduğunu, manevi tazminat talebinin sınırlı sorumluluk limitlerini aşmaması gerektiğini, davacı tarafından ancak karar tarihiden itibaren faiz talep edilebileceğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının check in verilen bilet gereği tam yerine oturacak iken olayın ne olduğu açıklanmadan herkesin içinde uçaktan indirilmesinin kişilik haklarına bir saldırı olduğu, bu durumda davacının davaya konu olay nedeniyle manevi tazminat talebinde haklı olduğu,

M.K.'nın 4. maddesi dikkate alınmak suretiyle manevi tazminatın matematiksel bir uygulama yapmaksızın, olayın oluş biçimi, zararın niteliği ve derecesi göz önüne alınmak suretiyle ve miktarı belirlerken olayın meydana gelmesinde tarafların kusur oranları göz önüne alınmak sureti ile tarafların tespit olunan sosyal ve ekonomik durumları, davalı için bir ceza, davacı için zenginleştirici ve özendirici olmayacak ancak zarara uğrayanda huzur duygusu ve manevi ızdırabın dindirilmesinde etki yaratacak kadar olması gerektiği ve yine toplumun moral yapısı,

paranın satın alma değeri ve günümüzün ekonomik koşullarına uyum sağlayacak miktarda olması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.